In aanloop naar het Europees kampioenschap voetbal schreef Danielle Kliwon elf weken lang over de elf posities in het elftal. Ze bekeek het huidige team en haalde herinneringen op aan de Nederlandse spelers van weleer, zoals Van Breukelen, Rensenbrink, en Krol. Morgenavond treedt Oranje voor het eerst dit toernooi aan, tegen Oekraïne, en dus kijkt ze voor een laatste keer naar het elftal. Deze week: de rechtsbuiten.

Vorig weekend werd de FA Cup finale (de Britse bekercompetitie) gespeeld. Na de overwinning te hebben binnengesleept, maakten Hamza Choudhury en Wesley Fofana, spelers van Leicester City, van het moment gebruik om hun solidariteit met Palestina te tonen. Met de Palestijnse vlag tussen beide betraden ze het veld. Het is niets vreemds. Al decennialang wordt sport gebruikt om politieke statements te maken of politieke macht te uiten. Maar heeft politiek eigenlijk wel een plaats in sport?

Nu Ajax landskampioen is, staat de club aan het eind van het meest bijzondere seizoen in jaren. Vooral de prestaties in de Champions League zijn ongehoord voor een Nederlandse club, want eigenlijk winnen alleen nog de allerrijkste internationale clubs op Europees niveau. Maar, dit komt niet door geld alleen, schrijft redacteur Piet Ruig: ook in voetbal heeft EU-wetgeving verstrekkende gevolgen.

Toen Ryan Gravenberch afgelopen maand Clarence Seedorf afloste als jongst debuterende Ajacied aller tijden, schaarde hij zich in een rijtje talentvolle voetballers: Timothy Fosuh Mensah, Adam Maher en Kenny Tete. Spelers die werden uitgeroepen tot dé hoop van de vaderlandse voetbalnatie. Opmerkelijk is dat allen een deel van hun opleiding genoten bij de Amsterdamse amateurclub Zeeburgia. Wat is het geheim van deze club?

Onze columnist Frederique Teillers komt uit Landsmeer, zo ook Timo Graver (19). Zijn verhaal is zowel verdrietig als inspirerend. Hij heeft kanker, moest zijn onderbeen laten amputeren en verloor dit voorjaar zijn vader aan dezelfde ziekte. Toch zit Timo vol met energie, hij vertegenwoordigt Nederland in een amputatievoetbalteam en geniet volop van het leven.

Pfoe zeg. Een ruime zege, drie debutanten waarvan er twee direct scoren en attractief, aanvallend voetbal. En dat alles met een opstelling die verdacht veel leek op een FIFA-opstelling als je alle basisspelers rust wil gunnen. Ajax-Willem II was van een luxe die we de laatste jaren zelden kenden in de Arena. De patiënt Ajax gaf eindelijk weer eens een teken van leven.