Het economieonderwijs in Nederland zit vast in modellen. Studentenbeweging Rethinking Economics wil het terugbrengen naar de sociale werkelijkheid, waar klimaatverandering en ongelijkheid wél een rol spelen. Met schokkende publicaties en inspirerende festivals willen zij het onderwijs hervormen. “We hebben in de BV Nederland geen patiënten meer, maar cliënten. Alles draait om de markt.” 

Duizend euro korting op het collegegeld in het eerste studiejaar zou meer studenten moeten trekken, zo beoogt het huidige kabinet. Sinds de afschaffing van de basisbeurs in 2015 steken studenten zich gierend in de schulden, waardoor potentiële doorstromers afzien van een vervolgstudie. Is het hebben van een studieschuld van alle tijden of wordt studeren (weer) voor de elite?

Iedere middelbare scholier moet eraan geloven: de studiekeuze. Na een richting gekozen te hebben in het begin van de bovenbouw, moet de definitieve koers worden gekozen aan het einde. Bij studies als genees- en bedrijfskunde ligt vaak de voorkeur, omdat een goed loon bijna gegarandeerd is. Maar zou je een interessante studie opgeven voor een minder leuke, alleen voor het geld?

“Een schuldgevoel is een gemoedstoestand die men zichzelf oplegt na een niet of juist wel gedane actie.” Dit is de eerste uitleg die je krijgt wanneer je ‘schuldgevoel betekenis’ intypt op Google. Met een schuldgevoel kun je dagen, weken, maanden of zelfs jaren rondlopen. We hebben het ongetwijfeld allemaal wel eens meegemaakt. In mijn vocabulaire bestaat er echter ook zoiets als een schuldgevoel die men zichzelf niet heeft opgelegd.