Wat vieren we eigenlijk in februari: romantiek of verbondenheid? Beau Tunderman ziet in Valentijnsdag een noodzakelijk moment om de liefde bewust te markeren, terwijl Liselot Hagendoorn betoogt dat vriendschap het ware fundament onder elke relatie vormt.
Morgen wordt er gestemd voor de Provinciale Staten en de waterschappen. Vier jaar geleden zagen we de hoogste opkomst in dertig jaar. Maar zoals vaker blijven jongeren achter. “Ik ben niet zo geïnteresseerd in de politiek,” hoort redacteur Thom Canters ze vaak zeggen. Maar wat is dat eigenlijk, ‘de politiek’?
Redacteur Iris ten Have praat graag met mensen die ze (nog) niet kent. In haar serie Lessen van een vreemde deelt ze de onverwachte, onvoorspelbare en ontroerende verhalen die dat oplevert. De negende aflevering gaat over Betty (61).
Nederlanders nemen geen blad voor de mond en zeggen eerlijk waar het op staat. Althans, zo zien we het zelf graag; het wordt ook weleens opgevat als een beetje onbeschoft. Wat is die Nederlandse directheid precies? Waar komt het vandaan?
Het woord proleet, daar is wat fundamenteel mis mee, vindt Bas Keemink. “Een proleet wil je niet zijn. Maar de gegeven definities maken het zeker niet sjiek om anderen zo te noemen.”
In zijn laatste column voor Red Pers bezint Jelle Holtzapffel zich op de toekomst van de journalistiek. ‘Freelancen en teruglopende oplages maken de journalistiek tot een kunstenaarsleven, een onzeker bestaan.’
Een greep uit de krantenkoppen: ‘Een klap in het gezicht als je geen kerst hebt kunnen vieren’ en ‘Geen versoepelingen: een klap in het gezicht voor horeca-uitbaters’. In de media lijken we elkaar constant spreekwoordelijk in het gezicht te meppen. Het viel Jonasz Dekkers op. Wat zegt dat over ons, dat we termen als klappen […]
Redacteur Jelle Holtzapffel ziet het eigen gelijk en zelfoverschatting hoogtij vieren in de samenleving. Hij pleit voor een herwaardering van twijfelen, luisteren en vragen stellen.
Na een lange dag boomstammen sjouwen staat columnist Jonasz op de bus te wachten. Naast hem staat een oudere dame. Ze heeft een mondkapje en een zonnebril op, maar deze kunnen de traan die langs haar wang loopt niet verbergen.
Redacteur Jonasz Dekkers maakte een (gedwongen) wandeling door een besneeuwd Rotterdam. Hij ontdekte dat de sneeuwval die ons een week lang in de klauwen had, verdacht veel gelijkenissen vertoont met het coronavirus waar we maar geen greep op lijken te krijgen.
Columnist Sezen Moeliker stelt het liefst alles uit, maar is uiteindelijk (bijna) altijd (net) op tijd. Toch kwam ze een keer goed in de problemen.
Je bent jong en je wil wat, dus neem je een tussenjaar. Je reist de hele wereld rond met één doel voor ogen: jezelf vinden. Columnist Cees van den Boom tekent de reis alvast voor je uit.
Je hart volgen of de coronarichtlijnen? Columnist Sezen Moeliker was bij de Black Lives Matter-demonstratie, en daarover spoken nog steeds twijfels door haar hoofd.
Columnist Bouke van Balen maakte deze week een tentamen vanuit huis, onder streng toezicht van pseudo-objectieve datafetisjisten.
De oma van columnist Cees van den Boom is besmet met het coronavirus. In een skype-sessie nam het gezin afscheid van haar. Een waardig afscheid over de glasvezelkabel bleek nog lastig, maar Cees bedacht er iets op.
Columnist Bouke van Balen las deze week in De Groene Amsterdammer dat de Nederlandse overheid destijds haar vaccininstituut heeft verkocht aan een farmaceutisch bedrijf. Niet de meest tactische zet, maar wel een hele menselijke, schrijft hij.
Een goede daad maakt de wereld een beetje beter. Maar in alle eerlijkheid verdwijnt dat ‘beetje’ vaak in eigen zak. Cees van den Boom schreef er zijn eerste column over.
