Wat is kunst? Wanneer is iets kunst, en waarom? Roxy Jongewaard werpt iedere maand een blik op controversiële en veel bevraagde kunstwerken. Door in te gaan op de achtergrond van deze werken, op hun betekenis of hun maker, probeert zij de werken in een ander licht te zetten. Zo kan de lezer het werk anders bekijken en waarderen. Deze maand: voormalig klimrek de Bandenboot.

“Een schuldgevoel is een gemoedstoestand die men zichzelf oplegt na een niet of juist wel gedane actie.” Dit is de eerste uitleg die je krijgt wanneer je ‘schuldgevoel betekenis’ intypt op Google. Met een schuldgevoel kun je dagen, weken, maanden of zelfs jaren rondlopen. We hebben het ongetwijfeld allemaal wel eens meegemaakt. In mijn vocabulaire bestaat er echter ook zoiets als een schuldgevoel die men zichzelf niet heeft opgelegd.

Pfoe zeg. Een ruime zege, drie debutanten waarvan er twee direct scoren en attractief, aanvallend voetbal. En dat alles met een opstelling die verdacht veel leek op een FIFA-opstelling als je alle basisspelers rust wil gunnen. Ajax-Willem II was van een luxe die we de laatste jaren zelden kenden in de Arena. De patiënt Ajax gaf eindelijk weer eens een teken van leven.

Na wat slenteren over de Albert Cuyp, besloot ik om een stukje te wandelen en bij het Museumplein de tram naar huis te pakken. Onder de toegangspoort van het Rijksmuseum werd ik echter gegrepen door de duistere klanken van een accordeon. Het soort geluid wat het gebouw plots deed veranderen in het Rijksspookslot, met daarboven donkere wolken en bliksemschichten aan de hemel. Het regende, waardoor in de tuin langzaam de modder van een aantal begraven skeletten afdroop. Op de schrille golven van het geluid voer ik naar de ingang, als was ik gehypnotiseerd. Ik ging naar binnen.

Sinds hun introductie vallen sociale media als Facebook, Twitter en Instagram niet meer weg te denken uit het leven van miljoenen mensen. Elk moment ben je één klik verwijderd van het delen van informatie die door iedereen gevonden, gelezen en beoordeeld kan worden. Naast het delen wordt waarschijnlijk meer tijd besteed aan het scrollen door de feed en het bekijken van de berichten van anderen. Hierdoor ben je altijd op de hoogte van waar vrienden, kennissen of misschien zelfs favoriete popsterren, acteurs en modellen mee bezig zijn. Dit staat zeker in lijn met het aanvankelijke doel van bijvoorbeeld Facebook – ‘het verbinden van mensen op deze wereld’ –, maar is slechts één kant van de medaille.   

De journalistiek verandert sneller dan ooit. Alles staat tegenwoordig online, spanningsbogen worden korter, papieren krantenoplages evenals de populariteit van andere klassieke mediavormen kelderen en mensen grijpen voor het nieuws eerder naar Facebook dan naar de krant. Hoewel dit weinig hoopvol klinkt, brengt de digitalisering van de media ook grote voordelen met zich mee: het is anno 2016 zowel goedkoper en eenvoudiger om als mediabedrijf je doelgroep te bereiken als voor jou om aan je ideale nieuwsmedia te komen. Helaas gaat dit vaak ten koste van de inhoud en diepgang. En daar ligt nu precies het gevaar.

This article was originally published on Maximum Amsterdam


The 10th of July, the Black Lives Matter Movement gathered on Dam Square to show solidarity not only to the mass killings in the US, but also the ones happening in the Netherlands. Police violence is a subject well-disputed over in America, however it seems to be more taboo in the Netherlands. Are racism and violence components of the said liberal and tolerant country?

Dit bericht is oorspronkelijk gepubliceerd op Maximum Amsterdam


Anno 2016 lijkt de smartphone vastgelijmd in onze hand. Gemiddeld kijken we 221 keer per dag naar het scherm: we bekijken het nieuws, versturen berichten en zijn tegenwoordig zelfs in staat Pokémon te vangen. Hoewel het kleine apparaat veel voordelen met zich meebrengt, moeten de nadelen niet onderschat worden.

Dit bericht is oorspronkelijk gepubliceerd bij Maximum Amsterdam

COLUMN DOOR THIJS BOODEN

Ik las afgelopen week in Het Parool een stuk van Marc Kruyswijk, in de rubriek Stad vs. platteland. Het ging over afgunst en haat van mensen buiten Amsterdam jegens onze hoofdstad, en de oorzaken daarvan. ‘Rotterdammers praten over 020, Amsterdammers wéten misschien net dat het netnummer van Rotterdam 010 is’ was de zin die mij het meest opviel. Het deed me denken aan de eeuwige strijd tussen beide steden.

Dit bericht is oorspronkelijk gepubliceerd bij Maximum Amsterdam


Ondanks dat een kwart van de Ethiopische bevolking van koffie moet leven, levert het bar weinig op. Door koffiemagnaten wordt 99,9 procent van de bonen onbewerkt en daarom zonder toegevoegde economische waarde ge
ëxporteerd. Moyee Coffee hoort bij de 0,1 procent en laat met FairChain zien hoe het ook kan.

Dit bericht is oorspronkelijk gepubliceerd bij Maximum Amsterdam

Afgelopen maand werd rapper Typhoon staande gehouden tijdens een verkeerscontrole. Een week later overkwam voetballer Kenneth Vermeer hetzelfde. De agenten in kwestie vonden hun auto en profiel niet bij elkaar passen. Nette verwoording van een minder nette opvatting: het is verdacht dat iemand met donkere huidskleur in een grote, dure auto rijdt.

Dit bericht is oorspronkelijk gepubliceerd bij Maximum Amsterdam


Dit is het debuut van onze nieuwe columnist Paul Stam.

Afgelopen week kwam ik op het Amsterdam University College voor het eerst in mijn korte bestaan een genderneutrale wc tegen. Mijn oude ziel werd getroffen door een golf van verbazing, omdat ik geen weet had van het bestaan van deze dingen. Blijkbaar waren er gegronde redenen om de entree van het toilet aan te passen, maar bij een ietwat seksistische man als ik roept het allerlei vragen op.

Dit bericht is oorspronkelijk gepubliceerd bij Maximum Amsterdam


In het teken van de Europride zijn in Amsterdam nu twee exposities te zien over de Lesbian Gay Bisexual Transgender (LGBT) community. In de OBA is een expositie over het ontstaan van Roze Zaterdag (23 juli) en in het Amsterdam Museum zijn verschillende verhalen van transgenders te horen.