Ook in Bologna is de herfst aangebroken. De bladeren vallen van de bomen, de Bolognesi dragen hun winterjassen en de verwarming gaat aan. Ik zit op Piazza Maggiore − het bekendste en grootste plein van de stad − te genieten van de herfstzon terwijl ik het regionale nieuws lees. Een foto van een groep jongeren trekt mijn aandacht. “Italianen zonder nationaliteit demonstreren ook in Bologna voor ius soli.” In eerste instantie voor mij een onbekend begrip, maar het houdt de gemoederen in Italië flink bezig.

Gehaast loop ik door een drukke straat in het centrum van Bologna. Een straat die sinds enkele weken ‘mijn’ straat is. Ik heb een afspraak op de universiteit en dreig te laat te komen, dus overweeg ik in de broeierige bus met een opvallende reclameslogan van een meubelketen te stappen. ‘Maak veel kinderen’, staat er in koeienletters. ‘Wij denken wel na over de kamers’. Niet gek op het eerste gezicht, maar achter de reclameleus schuilt een groot maatschappelijk probleem.