Lessen van een vreemde: ‘Sommige dingen zijn niet met je hoofd te verklaren’

Sanne. Illustratie door Iris ten Have

Redacteur Iris ten Have praat graag met mensen die ze (nog) niet kent. In haar serie Lessen van een vreemde deelt ze de onverwachte, onvoorspelbare en soms ontroerende verhalen die dat oplevert. Aflevering 1: Sanne.

“Vorige week deed ik weer mee aan een ayahuascaceremonie,” zegt mijn collega Sanne. “Het was geweldig.” 

Vanaf het moment dat ik Sanne voor het eerst ontmoet, weet ik dat we het goed met elkaar gaan vinden. Het is hartje zomer en we zitten met alle nieuwe medewerkers van het café om tafel voor een baristaworkshop. Sanne valt op. Ze draagt een zacht soort wijsheid over zich heen. Het type mens dat met iedereen lief omgaat, maar niet over zich heen laat lopen. 

Sanne woont in de Hazelnootstraat met haar katten Knukki en Knibbels als huisgenoten. Ze is drieëndertig, heeft een succesvolle carrière als projectmanager in de farmaceutische industrie achter zich gelaten om in de bediening te werken, en vindt dat prima zo. “Sinds een paar jaar leef ik veel meer mijn leven, in plaats van het leven dat de maatschappij van mij verwacht.”

Ze tilt Knukki, die uit is op een stuk van haar perentaart, van tafel. “Een goede baan, huisje, boompje, beestje… Ik ben erachter gekomen dat dat niet per se iets voor mij is. Ik probeer er nu achter te komen wat ik nou echt zelf wil.” 

Voordat je ayahuasca neemt moet je een zogenaamde calling voelen

De manier waarop Sanne dat doet is via meditatie, yoga, ecstatic dance en zo nu en dan een ayahuasca-trip. “We hebben zo geleerd alles vanuit ons hoofd te beredeneren, maar sommige dingen zíjn niet met je hoofd te verklaren. Ons lichaam kan ons heel veel vertellen. We moeten meer voelen, meer aanwezig zijn.” 

De eerste keer dat Sanne hoorde over het psycho-actieve middel ayahuasca was via een podcast, een aantal jaar geleden. Het idee ontstak in haar een enorme interesse, gemengd met vleugje angst. “Voordat je ayahuasca neemt moet je een zogenaamde calling voelen, wordt gezegd. Tot het moment dat de calling je overkomt, weet je niet precies wat dat betekent.”

Jaren later kwam de psychedelica opnieuw in haar leven, maar nu concreter. “Toen een vriendin vertelde over haar ervaringen, voelde ik ineens heel sterk: dit is het moment. Er kwam een plek vrij bij een geleide ceremonie in Nederland, en binnen een paar weken was het geregeld.”    

Met de tijd begon ik me af te vragen: past dit wereldje nou echt bij wie ik ben?

Het eerste inzicht dat tot haar kwam tijdens de ceremonie was om werk te gaan doen waar ze echt gelukkig van zou worden. Geld en status terzijde leggen, ‘joy achterna gaan’. “Ik was eerst ontevreden met die boodschap, want het was weinig concreet en ergens wist ik het al. Toch daalde de boodschap daarna neer.”

“Ik voelde me in de farmaceutische industrie altijd anders. Ik was vaak de enige vegetariër en deed bijvoorbeeld vrijwilligerswerk tijdens mijn reizen. Iedereen vond dat bijzonder, maar voor mij was dat heel normaal. Met de tijd begon ik me af te vragen: past dit wereldje nou echt bij wie ik ben? Ik wilde eigenlijk vergelijkbaar werk doen, maar dan voor een goed doel: bijdragen aan een groter geheel.”

Elke vrijdagavond na haar shift in het café fietst Sanne naar een ecstatic dance*-bijeenkomst, waar ze urenlang met gelijkgestemden op de dansvloer beweegt, om ‘terug te landen’ in haar lichaam. “Op die momenten ga ik helemaal op in de muziek.” Daar kan ze, in tegenstelling tot bij haar vorige baan, volledig zichzelf zijn: het maakt er niet uit of je stilzit of de raarste bewegingen maakt tijdens het dansen. “Het voelde als thuiskomen.” 

*Ecstatic dance is een event waarbij deelnemers zonder enige invloed van alcohol of drugs hun lichaam bewegen, dansen, of rustig voor zich zitten te kijken. Er wordt niet gepraat, de enige vorm van communicatie is beweging.

Met medewerking van Marijne Beijen



STEUN NIEUW JOURNALISTIEK TALENT

Red Pers werd vijf jaar geleden opgezet door vier jonge en ambitieuze studenten en is inmiddels uitgegroeid tot een landelijk opleidingsplatform. Het is dé springplank naar een journalistieke carrière.

Wil je ons helpen het medialandschap te vernieuwen door jonge journalisten een stem te geven? Doneer dan nu een flinke kan koffie (€ 5,-), één maandje Zoomen (€ 15,-) of een ander bedrag. Bedankt!


Iris ten Have