Maak je boos om de toekomst

Redacteur Piet Ruig las de column van Sezen Moeliker en vond dat we ons wel degelijk bezig moeten houden met toekomstige problemen. Als we ons blijven afschermen voor schrikbeelden zal er niks veranderen, stelt hij in een reactie.

Beste Sezen,

Als ik in een café met een vriend zit en het gesprek langs de toekomst of “de staat van de wereld” scheert merk ik dat we allemaal met de maand zwartgalliger worden. Sinds 2016 wordt ieder opeenvolgend jaar op Twitter – met recht – uitgeroepen tot worst year ever. Aan de horizon stapelt zich een eindeloze rij aan catastrofes van meer en minder kosmische proporties op.

Sombere vooruitzichten

Het idee van een eigen huis, een vast contract of überhaupt baanzekerheid in de sector waar we voor opgeleid zijn, verdient enkel nog een sarcastische lach. Daarbij hebben we het nog niet gehad over de zeurende, diepe wanhoop over klimaatverandering. Misschien verwacht je nog een heel ander scala aan rampen, afhankelijk van je academische interesse of persoonlijke voorkeur.

Zomaar een greep uit mijn eigen zorgen: bodemverarming, de verregaande normalisering van fascisme en racisme, systematisch risico in de financiële sector, altijd maar toenemende ongelijkheid, machtsconcentratie in de technologiesector, splijting in de Eurozone, geopolitieke spanningen tussen nucleaire grootmachten, een constante vluchtelingencrisis, natuurlijk die wereldwijde pandemie en bijkomende economische ravage. Wist je trouwens al dat Elon Musk de sterrenhemel voor altijd verpest heeft?

Onbezonnenheid

Net als jij voel ik dan ook vaak de behoefte om niet teveel met de toekomst bezig te zijn. Om me te richten op het moment, om te kunnen dromen. Dat ik mijn geluk van nu niet wil laten afnemen door zorgen over problemen ver in de toekomst, zorgen die toch nergens toe leiden. Ik wil me dan eigenlijk niet eens met de problemen van het heden bezighouden, met het huidige leed van anderen ver weg en dichtbij. Dan schuif ik dit alles van me af.

We moeten boos worden, voor onszelf

Dat is dan ook het ideaalbeeld van jong zijn: onbezonnen en vrij zijn. Impulsief en energiek leven, zonder je zorgen over de toekomst te maken. Deze onbezonnenheid is naar mijn idee meer een schild dan echte zorgeloosheid: om ons te beschermen tegen de schrikbeelden van het heden en de toekomst verschuilen we ons achter de onbesuisdheid van jong zijn. Drinken we net te vaak net te veel, slapen we te weinig en trekken we ons terug in de kleine dingen die ons blij en comfortabel maken.

De waarde van woede

Maar toch, als we ons afschermen, zal er niets veranderen. We moeten boos worden, voor onszelf. Want of we willen of niet; de toekomst komt, en dan zullen we ons niet meer tegen de schrikbeelden kunnen verweren. Nog veel belangrijker: we moeten boos worden namens al die anderen die nu al de toekomst niet kunnen negeren, die aan den lijve rampen ondervinden die voor ons nog abstract zijn. Mensen in afbrandende vluchtelingenkampen, uitgebuite migratiearbeiders in logistieke centra, Rohingya in overstromende dorpen.

Woede zorgt ervoor dat we weigeren deze schrikbeelden als fait accompli te accepteren

Je vraagt je af waar de journalistieke waarde ligt van al deze zorgen, waarom we ons druk zouden moeten maken. Die waarde ligt in verontwaardiging die tot organisatie leidt. In de productieve woede die energie geeft om verandering te bewerkstelligen. Een woede die zorgt dat we weigeren deze schrikbeelden als fait accompli te accepteren, die moed geeft om de mensen en organisaties die veranderingen in de weg staan te bevechten.

Natuurlijk is het vermoeiend om de hele tijd boos te moeten zijn. Om je constant met al dat slechte nieuws bezig te houden, al die ellende te zien. In die zin wordt het je onmogelijk gemaakt écht jong en onbezonnen te zijn, en dat is misschien opnieuw reden tot woede.


 

Help ons (en jezelf) in 3 minuten

We willen bij Red Pers graag weten wie jullie zijn, zodat we onze journalistiek beter kunnen laten aansluiten op onze doelgroep. Help jij ons door deze anonieme en korte enquête in te vullen, zodat je nóg meer interessante producties krijgt? Alvast bedankt!

Maak uw eigen enquête voor feedback van gebruikers


Steun ons!
Onze studenten dragen vrijwillig bij aan Red Pers. Vond je dit een goede productie? Sponsor dan onze koffie (€ 2,50), redactievergadering (€ 10,-) of grotere investering. Dankjewel!

Piet Ruig