Ons land is ziek en zo maken we het beter

Bouke van Balen. Foto: Olivier Overberg
Leestijd: 2 minuten

Gebruik je quarantaine voor bezinning. Nu alles wat we gewend zijn is ontwricht door ziekte, hebben we de kans om de andere maatschappelijke ziektes aan te pakken, schrijft columnist Bouke van Balen.

“Eerlijk. Zo’n quarantaine zou me best goed uitkomen.”

“True. Eindelijk even rust. Een goed excuus om echt niets te doen.”

“… zonder je schuldig te voelen. Heel nice.”

“En dan vooral ook dat je ook door niemand voorbij wordt gerend.”

Ik heb het deze week meerdere keren gehoord, en zelf gedacht. Er is blijkbaar een landelijke gezondheidscrisis nodig om gelegitimeerd tot rust te komen. Alles-kan-dus-alles-moet is onderdeel van ons DNA geworden. Niets doen mag eigenlijk niet, tenzij we er een verdomd goede reden voor hebben.

Die hebben we nu. Maar misschien is er een manier om ons ook nog een beetje nuttig te maken deze dagen en de andere ziektes in dit land aan te pakken. Aangezien het virus allerlei maatschappelijke patronen doorbreekt is het de uitgelezen kans om die patronen straks opnieuw vorm te geven.

Als je een pandemie nodig hebt om tot rust te mogen komen was je zelf allang ziek

Bij deze dus een oproep tot bezinning, en een paar voorstellen voor als we weer beter zijn.

Eén: mensen moeten zichzelf en vooral ook anderen minder prestatiedruk opleggen. Niets doen mag. Zet dat eens op Instagram, in plaats van je opleiding tot yogadocent die je naast je vier banen doet. We praten elkaar te veel schuld aan. Als je een pandemie nodig hebt om tot rust te mogen komen was je zelf allang ziek.

Twee: het moet afgelopen zijn met al die flexcontracten en schijnzelfstandige constructies op de arbeidsmarkt. Duizenden mensen zitten plots zonder inkomsten omdat ze niet doorbetaald hoeven te worden. Precies voor dit soort omstandigheden hebben we collectieve arbeidsovereenkomsten nodig. Tijd om ons te verenigen.

Drie: mensen in de zorg krijgen loonsverhoging. En mogen op een gesubsidieerde vakantie van drie maanden. Zij werken zich dusdanig uit de naad dat ze ons land dragen, en hebben de tijd niet om voor zichzelf op te komen. Zij houden zoveel van hun werk dat ze het ook voor niets zouden doen. Ze verdienen meer dan dat.

Vier: laten we het vertrouwen in de wetenschap en experts herstellen. Zij zijn degenen die ons nu door de crisis gidsen, en dat is omdat ze weten waar ze het over hebben. Dat is iets dat wetenschappers wel vaker doen: over gefundeerde kennis beschikken. Geloof het advies van viroloog Jaap van Dissel eerder dan Gers Pardoel die zegt dat we liefdevol moeten knuffelen om het virus tegen te gaan. Geloof het advies van het IPCC eerder dan Thierry Baudet die zegt dat klimaatverandering een hoax is.

Vijf: wees, op gepaste afstand, lief voor elkaar. Luister naar het advies van de Italiaanse premier Giuseppe Conte: “Laten we vandaag op afstand blijven, om elkaar morgen nog sterker te omarmen.” In tijden van crisis blijken we daar, op het gehamster na, toch best goed in te zijn. Laten we proberen die lijn door te trekken. We kunnen het ook zonder crisis.

Ons land is ziek. We zijn een patiënt die we alleen met zijn allen weer beter kunnen maken. Laten we naast COVID-19 ook de andere infecties aanpakken.

Steun ons!
Onze studenten dragen vrijwillig bij aan Red Pers. Vond je
dit een goede productie? Sponsor dan onze koffie (€ 2,50), redactievergadering (€ 10,-) of grotere
investering. Dankjewel!

Bouke van Balen

Bouke (1997) studeert bèta-gamma aan de Universiteit van Amsterdam, en combineert daar neuropsychologie en filosofie. Hij schrijft columns, longreads en co-host de podcast voor Red Pers. Momenteel schrijft hij veel over de maatschappelijke impact van de digitalisering.