Ajax is te sympathiek – tot mijn grote ergernis

Columnist Thijs Booden

Ik was negen toen ik op slag verliefd werd. Stiekem, zonder dat mijn ouders het wisten, bleef ik ver na bedtijd wakker en zag ik PSV Olympique Lyon verslaan in de kwartfinale van de Champions League.

Ik ben opgegroeid in een dorp onder de rook van Amsterdam, en inmiddels woonachtig in Amsterdam, dus ik was en ben als fan van een provincieclub – zoals vrienden van mij PSV vaak misprijzend noemen – in een absolute minderheid.

Maar gelukkig was PSV-fan zijn niet iets om je voor te schamen. Nog niet zo lang geleden pakte PSV drie kampioenschappen in vier jaar tijd en presteerde het in 2014 goed in de Champions League.

En Ajax, de grote rivaal? Daar lachte ik om. Falend aankoopbeleid (herinnert u zich Tobias Sana, Miralem Sulejmani en Heiko Westermann nog?), een weggegeven kampioenschap bij nota bene De Graafschap en de club verkeerde in constante staat van crisis. Van de Cruijff-revolutie die leidde tot interne ruzies en rechtszaken tot trainers die óf niet goed genoeg waren (o.a. Marcel Keijzer) of trainers die wél goed genoeg waren, maar met ruzie vertrokken (Peter Bosz).

In de winter van 2017 stelde Ajax Erik Ten Hag aan als nieuwe trainer. Een kale Tukker met een spraakgebrek. PSV stelde Mark van Bommel niet lang daarna aan. Ex-topvoetballer, clubicoon. Ik wreef in mijn handen.

Godverdomme, het zijn leuke jongens

En toen veranderde alles. Bij Ajax braken Matthijs de Ligt, Donny van de Beek en Frenkie de Jong door. Ze kochten Andre Onana, Nicolas Tagliafico, Daley Blind, Dusan Tadic, Hakim Ziyech, David Neres. Ze gingen erg goed voetballen. Ze gingen zelfs zó goed voetballen, dat ze Real Madrid en Juventus dronken speelden in Madrid en Turijn. Wedstrijden die niemand ooit meer zal vergeten.

En godverdomme, ze zijn ook nog eens sympathiek. Het zijn leuke jongens. Voor de camera lachen ze, op het veld betoveren ze. Ik betrapte mezelf erop dat ik fan van ze was toen ik Sevn Alias’ nummer ‘Herres’ meeblêrde in een Amsterdams café: ‘Ik zet Herres op die flank als David Neres’ en ‘ik heb je back net als Nico, Nico Tagliafico’.

Jarenlang was het makkelijk als PSV-fan. Aan Ajax had je een hekel, die hadden last van misplaatste arrogantie. Maar hoe, hoe, kun je een hekel hebben aan dít Ajax?

Nu heeft PSV last van een falend aankoopbeleid. Een trainer die niet goed genoeg is. PSV verkeert in de diepste crisis sinds ik fan van ze ben. PSV is topclub-af.

Daarom heb ik eigenlijk maar één vraag aan Ajax. Kunnen jullie, voor mij, alsjeblieft weer een arrogante houding aannemen? Vervelende jongens aantrekken? Een nieuwe revolutie ontketenen? Misschien, heel misschien, uit interne onvrede die kale Tukker met een spraakgebrek ontslaan?

Oftewel: kunnen jullie weer het Ajax zijn dat ik dacht te kennen?

Steun ons voor € -
mm
Latest posts by Thijs Booden (see all)