Vriendjelief en zijn vakantie

Florian Teufer, columnist van Red Pers.

Vertel mij waarom je als stel beiden een foto van hetzelfde kerkje moet nemen. Oké, het is inderdaad een mooi kerkje. Ik heb veel kerkjes gezien en deze staat zeker wel in mijn top tien van mooie kerkjes.

Toch ben ik van mening dat het niet twee keer hoeft. Daar wordt niemand beter van. Overigens staan er genoeg foto’s van kerkjes net als deze op Google. Ik kan je garanderen dat die van betere kwaliteit zijn. Tja, alleen je vriendin staat er niet op dan. Flinke kerel gebruikt gewoon Photoshop denk ik dan.

Ik snap best dat stelletjes foto’s willen maken op vakantie, maar waarom dan zo veel? Alsof je ze daadwerkelijk later allemaal terug gaat kijken. Je wil ze hebben om het hebben. Net als dat we alles willen hebben om het hebben. Met een duur woord heet dat consumptiemaatschappij. Maar dat is een saai woord, dus zeggen we: hebben om het hebben. Vriendinlief kan op sociale media laten zien dat ze er nog wel toe doet en vriendjelief kan aan zijn vrienden laten zien dat zijn vriendin toch wel echt dikke tieten heeft in de Portugese zon. Leuk kerkje, by the way.

Van wat ik zie is het afzien voor stelletjes op vakantie. Ze zijn fucking saai. En daarom blijven ze foto’s maken: om er nog wel toe te doen. Content creëren. Laten zien aan de wereld dat je ergens bent, waar zij op dat moment niet zijn. En waarom in godsnaam die selfiestick? Het lijkt me aardig confronterend – en anders wel hartstikke ijdel – om telkens naar jezelf te kijken door de voorcamera van je telefoon.

Vriendjelief raakt in paniek en… Daar ben ik. Vol in het beeld. Starre blik vooruit.

Vrouwen zijn in dit geval nog erger dan (camera)mannen. Zo poseren ze uren achter elkaar, terwijl vriendjelief foto’s maakt aan de andere kant van de straat. Dan begint het bij mij gewoon te jeuken. Ik maak er in Amsterdam dan ook een sport van om op een zonnige dag langs de negen straatjes te fietsen. Ik zoek naar stelletjes, die dan weer op zoek zijn naar de beste foto voor op Instagram. Doe me maar eens na, kun je echt lachen.

Dit is wat je doet als vriendjelief foto’s staat te maken van z’n vriendinnetje: tergend langzaam aan komen fietsen. Vriendinnetje ziet het wel, die houdt alles in de gaten. Ze heeft een tas vol kleding die ze nog wil uitproberen voor de perfecte foto. Vriendjelief moet snel zijn en de Goddamn picture maken. Vriendjelief raakt in paniek en… Daar ben ik. Vol in het beeld. Starre blik vooruit. Soms ga ik dan iets te lang stilstaan en kijk ik vriendinnetje even aan. Ik zeg het niet. Maar ik denk het wel: waar ben je mee bezig? Dan kijk ik of het gaat regenen op buienalarm, zet een nieuwe playlist aan en rij weer door.

Alsof je meedoet aan de loterij zieltjes krenken en je altijd prijs hebt.