Kom niet aan onze Brusselse piemel!

De afgelopen tijd werd de westerse moraal weer eens goed op de proef gesteld. Dit keer was het door een paar flinke piemels in Brussel. Kunstredacteur Roxy Jongewaard heeft genoeg van de ophef die genitaliën telkens weer teweeg weten te brengen in de (kunst)wereld.

Hide your kids, hide your wives! Het is weer zover: iemand tekent een piemel op de muur en de hele maatschappij is in rep en roer. Het is te choquerend! Het is niet choquerend genoeg! Mogen mensen hier wel mee geconfronteerd worden? Nee, mogen vrouwen hier wel mee geconfronteerd worden? Het is moeilijk voor te stellen dat in de 21e eeuw een piemel nog steeds zoveel ophef veroorzaakt.

Wat is er precies gebeurd? Twee maanden geleden torende in een buitenwijk van de Belgische gemeente Brussel, hoog boven de toeristen, scholieren en Europarlementariërs, plots een enorme penis. Het street art werk van een onbekende kunstenaar was op een blinde muur aangebracht en besloeg een oppervlakte van enkele vierkante meters.

Dit artikel is geschreven in samenwerking met het Cultureel Persbureau. Lees het volledige artikel hier op hun website.

Roxy Jongewaard

Vrouw (Roxy Jongewaard, 1994), blond, kunsthistorica, museumconservator in opleiding met passie voor chocolademelk, Amsterdammer in hart en nieren. Geniet van naoorlogse kunst en performance art, een bezoek aan de bioscoop en nieuwe theorieën over tentoonstellingsmogelijkheden. Heeft van kinds af aan grote affiniteit met modern (dans)theater. Zoekt: maatje (M/V) om kunst mee te kijken. Kennis van de kunstgeschiedenis geen voorwaarde. Spontaniteit, open blik en een positieve instelling hoeven ook niet per se. De moed om jezelf aan het denken te zetten en bovenal jezelf te laten voelen is wel geboden. Graag iemand die ook altijd onbedoeld pretentieus klinkt. Kinderen geen bezwaar (maar liever niet).
mm