Al bijna 13 jaar is de populaire serie Grey’s Anatomy een belangrijke bron voor wekelijks drama in vele huishoudens. Met onwaarschijnlijke plotwendingen waarbij schietpartijen, neergestorte vliegtuigen en ontploffingen geen uitzonderingen zijn, lijkt de serie meer op een soap dan een vooruitstrevende dramaserie. Echter, elk seizoen worden nieuwe taboes doorbroken en op deze manier fungeert de serie als voorbeeld voor vrouwen, de maatschappij en andere televisiemakers.

Gehaast loop ik door een drukke straat in het centrum van Bologna. Een straat die sinds enkele weken ‘mijn’ straat is. Ik heb een afspraak op de universiteit en dreig te laat te komen, dus overweeg ik in de broeierige bus met een opvallende reclameslogan van een meubelketen te stappen. ‘Maak veel kinderen’, staat er in koeienletters. ‘Wij denken wel na over de kamers’. Niet gek op het eerste gezicht, maar achter de reclameleus schuilt een groot maatschappelijk probleem.

Het is een van de meest voorkomende vormen van intimidatie jegens vrouwen. ‘Waarom kijk je zo boos?’, ‘Lach eens, schoonheid’, ‘Je bent veel mooier als je lacht’ en, veruit de meest irritante: je mondhoeken die door een willekeurige voorbijganger met duim en wijsvinger omhoog worden geduwd terwijl jij op je gemak jezelf staat te zijn. Waarom moeten vrouwen altijd vrolijk kijken?