Een week nadat Boef twee vrouwen kechs noemde omdat ze zich ’s nachts in korte rokjes in een club bevonden, ging ik stappen in Marokko. Dat gaat er iets anders aan toe dan in Nederland, aangezien hier het idee heerst dat nette meisjes ’s avonds thuis zijn. Als je je als vrouw na tienen in de openbare ruimte bevindt, word je door mannen als ‘makkelijk’ gezien.

Alexander Pechtold kreeg dit jaar zomaar een penthouse van 135.000 euro cadeau van een ex-diplomaat uit Canada. Redacteur Max van Geuns was daar tot vorige week buitenlandcorrespondent en zag hoe premier Justin Trudeau zich uit een vergelijkbare situatie redde. “Volksvertegenwoordigers moeten zich bij enige verdenking van belangenverstrengeling nou eenmaal verantwoorden en diep door het stof gaan.”

Ook in Bologna is de herfst aangebroken. De bladeren vallen van de bomen, de Bolognesi dragen hun winterjassen en de verwarming gaat aan. Ik zit op Piazza Maggiore − het bekendste en grootste plein van de stad − te genieten van de herfstzon terwijl ik het regionale nieuws lees. Een foto van een groep jongeren trekt mijn aandacht. “Italianen zonder nationaliteit demonstreren ook in Bologna voor ius soli.” In eerste instantie voor mij een onbekend begrip, maar het houdt de gemoederen in Italië flink bezig.

Gehaast loop ik door een drukke straat in het centrum van Bologna. Een straat die sinds enkele weken ‘mijn’ straat is. Ik heb een afspraak op de universiteit en dreig te laat te komen, dus overweeg ik in de broeierige bus met een opvallende reclameslogan van een meubelketen te stappen. ‘Maak veel kinderen’, staat er in koeienletters. ‘Wij denken wel na over de kamers’. Niet gek op het eerste gezicht, maar achter de reclameleus schuilt een groot maatschappelijk probleem.