Met de rellen in Charlottesville in augustus en de keuze van het kunstencentrum Witte de With in Rotterdam om van naam te veranderen, is de discussie over de interpretatie van onze geschiedenis weer flink aangewakkerd. Wat moeten we toch met al die straten, pleinen, tunnels en monumenten die refereren aan omstreden ‘helden’ uit de zeventiende- en achttiende eeuw? Is het tijd voor een nieuwe beeldenstorm?

Ze bestaan iets meer dan een jaar: woonblokken waar statushouders en studenten samenleven. In Startblok Riekerhaven Amsterdam wonen ongeveer 565 jongeren. De helft van de bewoners bestaat uit statushouders, de andere helft uit studenten en werkende jongeren. Gemeente Amsterdam wil op deze manier integratie bevorderen. Daarom wordt het project uitgebreid. Maar gaat dat samenwonen wel zo makkelijk?

Afgelopen dinsdag presenteerden de nieuwe coalitiepartijen hun regeerakkoord, het resultaat van de langstdurende formatie ooit. Het 55 pagina’s tellende document draagt de titel “Vertrouwen in de toekomst”, maar na het lezen van de plannen omtrent het leenstelsel voor studenten, heb ik iets minder vertrouwen in mijn eigen toekomst.

Voor een reactie op het artikel ‘Nederland gooit bommen en jij weet niks’ sprak ik met Terry Gill, hoogleraar Militair Recht aan de Universiteit van Amsterdam. Hij legde uit hoe hij erop vertrouwt dat Nederland er alles aan doet om burgerslachtoffers te voorkomen, maar dat het gevaarlijk kan zijn om hier al te veel informatie over te geven.

Vanaf oktober 2014 tot juli 2016 heeft de Nederlandse luchtmacht bijna twee jaar IS-doelen in Irak en later ook Oost-Syrië gebombardeerd. Uit naam van de Nederlanders zijn er in totaal meer dan 1800 luchtaanvallen uitgevoerd. In 2018 hervatten we de bombardementen. Maar wat weet de Nederlander eigenlijk van deze missies? Te weinig, stelt Eline Westra van Airwars.