Vroeger wilde ik nog wel eens goede voornemens schrijven. ‘Afvallen,’ schreef ik dan op mijn lijstje. En ‘betere cijfers halen.’ Meestal lukte in ieder geval dat laatste wel, want ik was en ben een ontzettende nerd. Mijn lijstjes waren de lijstjes van een streber: veel doelen om te behalen, weinig tijd voor andere zaken. ‘Minder computeren, minder TV, minder niks doen.’

De laatste keer dat ik een verkeerde keuze maakte, was toen ik afgelopen weekend in Londen was. Ik wilde iets lekkers en koos een vanillecakeje uit (dacht ik), maar het bleek een bananen-pindakaascakeje te zijn. Jammer, maar niet bepaald het einde van de wereld. Smaakte prima, al was het alleen niet wat ik in eerste instantie had gewild.

Universiteitscampussen zijn op hun mooist in de herfst. Zo ook de Oudemanhuispoort van de Universiteit van Amsterdam. Op het binnenplaatsje stonden groepjes studenten in wollen jassen te praten terwijl om hen heen de felgekleurde blaadjes van de bomen naar beneden dwarrelden. We warmden onze handen aan bekers koffie die we net hadden gekocht. Ook dat hoort bij de herfst, vond ik.

Columnist Eva Hofman gebruikt de juiste terminologie voor het vrouwelijk geslachtsorgaan. Dat stuit meer dan eens op onbegrip. “Toen ik onlangs in het Stedelijk Museum opmerkte dat een collectie mosselvormige tekeningen wel erg op vulva’s leek, proestte mijn vriendin het uit.”

Daar was het dan: het gat.

‘Ha,’ dacht ik als ik erover hoorde. ‘Dat gaat mij lekker toch nooit overkomen. Net als dat ik vast nooit ga liegen over hoe oud ik ben, of dat ik nooit een kater zal krijgen van langer dan een dag.’

Ik moest dus kiezen. Met een muntje van vijf eurocent in mijn hand zat ik op mijn donkere balkon. De grote boom in de binnentuin was versierd met lichtsnoeren, die zouden binnenkort wel uitgaan, zoals elke nacht. Maar deze nacht was anders dan andere, want ik had besloten dat het tijd was voor een besluit.