De monsterlijke macht van Disney

Columnist Thijs Booden

“James Gunn, regisseur van de Marvelfilmreeks Guardians of the Galaxy, is door Disney ontslagen om oude tweets waarin hij grapte over verkrachting en pedofilie. Gunn bood excuses aan. ‘Mijn uitspraken waren destijds compleet misplaatst en een slechte poging om provocatief te zijn.’”

Dit bericht stond in de filmbijlage van het Parool, afgelopen woensdag. Als je het zo leest, zou je denken: wat een sukkel die Gunn, niet meer dan terecht, over tot de orde van de dag.

Zijn ontslag is voor de filmindustrie daarentegen een game changer. En niet alleen voor de filmindustrie, maar voor vrijwel iedereen die werkt voor een groot bedrijf dat een reputatie heeft om te beschermen.

James Gunn heeft ongeveer tien jaar geleden enkele smakeloze tweets de wereld ingestuurd. Daar heeft hij vervolgens een jaar of vijf geleden al zijn excuses voor aangeboden, openlijk, voordat hij begon als schrijver en regisseur van de Guardians of the Galaxy-reeks.

Nu hebben enkele conservatieve Trump-aanhangers zijn oude tweets tevoorschijn getoverd en daar een hele hoop heisa om gemaakt. De reden daarvoor is niet zozeer de aard van de grappen, maar het feit dat Gunn zich de afgelopen tijd op Twitter nogal fel uitgesproken heeft tegen het beleid van de Amerikaanse president. Monddood maken was het idee.

Een van de topmannen van Disney heeft vervolgens besloten Gunn toch te ontslaan. Ze wisten al van de tweets, Gunn had immers z’n excuses al gemaakt, maar Disney was zó bang om reputatieschade op te lopen dat ze hun misschien wel beste en meest originele regisseur ontsloegen.

Disney heeft zich laten gelden als een onbetrouwbare werkgever. Welke weldenkende regisseur zou nu nog een samenwerkingsverband aangaan met dit bedrijf, wetende dat je om een fout uit je verleden, waar je al openlijk voor op je knieën bent gegaan, zomaar de laan uitgestuurd kunt worden?

Alle goede regisseurs zouden afstand moeten nemen van Disney en openlijk hun ongenoegen uit moeten spreken over haar werkwijze.

Een probleem: Disney is de allergrootste filmindustrie op dit moment. In Amerika gaat ongeveer zestig procent van de ticketinkomsten uit de bioscoop naar het bedrijf. Niet heel gek, met de Marvel Cinematic Universe (dat ongeveer elke superheldenfilm van de afgelopen jaren beslaat), Pixar, Star Wars en Pirates of the Carribean.

En het probleem wordt groter: Disney is van plan Fox te kopen. Nog meer blockbusters, nog meer macht.

Wie kan Disney nog wat maken? Ze kunnen doen wat ze willen en hebben zowat een monopolie op de filmindustrie.

Waarom zou je als mens nog groeien, beter worden, wetende dat je fouten van tien jaar geleden je vandaag nog de das om kunnen doen? Ja, voor jezelf misschien, maar voor de rest maakt het allemaal niets meer uit. Bedrijven als Disney laten je vallen als een baksteen.

Ik ben nu een beter mens dan vijf jaar geleden en over vijf jaar zal ik, hopelijk, een beter mens zijn dan nu. Dat is de kern van opgroeien, ouder en verstandiger worden, empathie kweken.

Veel maatschappelijke ontwikkelingen waaien over vanuit Amerika naar Nederland. Soms ten goede, soms ten kwade. Laten we hopen dat deze ontwikkeling lekker aan de andere kant van de oceaan blijft.