Dit zijn de lijstduwers op de Amsterdamse kandidatenlijsten

BN’ers, politieke veteranen of zelfs huidige Tweede Kamerleden: lijstduwers proberen elke verkiezing weer zoveel mogelijk stemmen voor hun partij te trekken en gooien daar al hun bekendheid en charmes voor in de strijd. Maar deze vaak onverkiesbare posities zijn niet onomstreden. Wie zijn de lijstduwers op de Amsterdamse kandidatenlijst?


Geert Dales (50PLUS)


Waarom bent u lijstduwer geworden?
“Nadat ik lid ben geworden van 50PLUS werd ik gebeld door Henk Krol, die ik een beetje kende, die toen aan mij vroeg: als je er toch bij bent, zou je dan ook wat willen doen? Het eerste wat ik deed was de selectiecommissie voor de kandidaten voor de gemeenteraad in Amsterdam, waar wij een advieslijst voor hebben gemaakt. Daarna kwam de vraag of ik zelf niet ook op de lijst wilde, niet bovenaan natuurlijk, maar onderaan. Natuurlijk wilde ik dat doen.”

Geert Dales (50PLUS).

Als u gekozen bent, gaat u dan in de raad zitten?
“AT5 schreef naar aanleiding van uitspraken van een hoogleraar uit Leiden dat mensen die eigenlijk geen zetel willen innemen kiezersbedrog plegen, waarbij onder andere mijn naam viel. Ik heb AT5 daarop gebeld, want ze hadden het mij niet eens gevraagd. Als ze dat wel hadden gedaan, dan had ik ze gezegd dat ik wel ga zitten als ik verkozen word.”

Waarom zou een student op 50PLUS moeten stemmen?
“50PLUS is er voor de verbinding tussen oudere generatie en jongere generatie: iedereen die nu jong is, zal ook oud worden. Alles wat voor ouderen van belang is, is dat per definitie ook voor jongeren. Het is belangrijk om jongeren daar bewust van te maken. Denk bijvoorbeeld aan huisvesting: Er zou op veel grote schaal moeten worden geëxperimenteerd met huisvesting waar alle leeftijden door elkaar lopen. Jonge mensen kunnen van ouderen leren en andersom. Een ander belangrijk punt is bestrijding van eenzaamheid. Uit een rapport van de GGD blijkt dat 300.000 mensen eenzaam zijn, waarvan 80.000 extreem eenzaam. Dat zijn niet alleen ouderen, maar ook studenten. Er moeten maatregelen komen en mensen die de problemen signaleren, zodat we er concreet wat aan kunnen doen.”

 

Ewald Engelen (Partij voor de Dieren)


Waarom bent u lijstduwer geworden?
“Omdat ik het gedachtegoed van de Partij voor de Dieren van harte onderschrijf, en omdat ik denk dat de Partij voor de Dieren hier in Amsterdam een belangrijke rol zou kunnen spelen. De consensus onder veel partijen dat de stad succesvol is en verder moet groeien. Daar verzet de Partij voor de Dieren zich tegen. Het is een van de weinige partijen die roet probeert te gooien in de groeicoalitie achter Amsterdam. Het verdienmodel van Amsterdam is niet duurzaam.”

Ewald Engelen (Partij voor de Dieren).

Bent u daarvoor gevraagd?
“Ja. Ik ben lid van de partij, en ik heb ook samen met Marianne Thieme een boek geschreven (De Kanarie in de Kolenmijn). Ik ben dus nauwer verbonden geraakt met de partij. Tijdens de parlementsverkiezingen ben ik ook gevraagd als lijstduwer, en bij deze verkiezingen, omdat ik in Amsterdam woon, is er gevraagd of ik weer op de lijst wilde. Daar heb ik ja tegen gezegd. Als ik genoeg voorkeursstemmen krijg, zal ik de eer aanvaarden en de raadszetel te accepteren.”

Waarom zou een student op de Partij voor de Dieren moeten stemmen?
“Studenten zijn natuurlijk voor een groot deel de toekomstige generatie. Als er een partij is die zich bezighoud met het wel en wee van toekomstige generaties, dan is dat de Partij voor de Dieren. Als het aan de middenpartijen ligt, dan gaan we gewoon door op de oude voet, en dan weten we een ding zeker: dat de planeet overgedragen wordt aan toekomstige generaties in erbarmelijke staat. De Partij voor de Dieren wil dat voorkomen. Als je een mooie planeet voor de toekomst wil houden, moet je Partij voor de Dieren stemmen.”

Denkt u niet dat er een stigma heerst op de Partij voor de Dieren, waarbij gedacht wordt dat het alleen maar om de dieren gaat?
“Als het slecht gaat met het dier, dan weet je één ding zeker: dat het ook met ons ook slecht gaat. Dat heeft alles te maken met een economisch systeem dat gebaseerd is op verregaande uitbuiting: grondstoffen, dieren, mensen. Als je dierenwelzijn centraal stelt, ben je bezig met een transformatie van het economisch systeem, wat ook goed is voor mensen en het milieu. Steeds meer mensen zien dat in.”

 

Marja Ruigrok (VVD).


Waarom bent u lijstduwer geworden?
“Ik ben nu acht jaar raadslid, en de afgelopen 4 jaar was ik fractievoorzitter voor de VVD. Ik ben dus al volledig actief in de politiek. Toen deze verkiezingen eraan kwamen dacht ik: ik ambieer eigenlijk niet weer een plek in de raad, dus ik wil meer onderaan op de lijst. En dan is het ook wel leuk om helemaal onderaan te staan, dus ben ik voor het lijstduwerschap gegaan. Ik heb mooie voorgangers gehad zoals [Frits] Bolkestein en Eric Wiebes, dus dat is natuurlijk heel leuk.”

Marja Ruigrok (VVD).

U bent net als Geert Dales een beetje weggezet als iemand die de kiezers bedriegt. U heeft nu toch toegezegd in de raad te gaan, mocht u verkozen worden. Hoe zit dat?
“Ik denk dat het niet kansrijk is om zo veel voorkeursstemmen te halen. Maar ik heb wel aangegeven, als je niet in de raad wil moet je ook niet op de lijst gaan staan, dus als er genoeg kiezers zijn die zeggen: die Marja Ruigrok, die moet niet weggaan, dan neem ik mijn zetel vol trots aan. Dan heb je ook echt het gevoel dat je een achterban hebt die graag wil dat jij daar gaat zitten. Maar ik durf er wel wat op te verwedden dat dat heel erg moeilijk gaat worden.”

Waarom zou een student op de VVD moeten stemmen?
“In de lokale politiek is het zo dat heel veel partijen dicht bij elkaar liggen: alle partijen willen dat er meer woningen zijn, dat er goeie scholen zijn en dat je veilig over straat kan. De manier waarop je daar komt verschilt natuurlijk wel per partij. Een van de onderscheidende dingen is dat wij veel inzetten op veiligheid, en dat we bereid zijn meer cameratoezicht in te zetten, preventief fouilleren, hoge boetes voor mensen die straten bevuilen. Maar ons belangrijkste thema is wonen: we willen 10.000 huizen per jaar bouwen, waarvan 5000 voor de middeninkomens. In totaal willen wij net zoveel sociale huur als andere partijen. Daarvan moet een groot deel studentenwoningen zijn, 2000 in totaal. De sociale woningvoorraad moet voor ouderen en studenten goed toegankelijk zijn.”

 

Teun Gautier (Piratenpartij)


Waarom bent u lijstduwer geworden?
“Ik ben overtuigd democraat en een progressief liberaal. Als je naar het programma kijkt, is de Piratenpartij absoluut de meest progressieve, liberale, vernieuwende partij van allemaal. Uiteindelijk gaat het erover: hoe is de verhouding van burger tot staat? De stad is van de mensen, de politiek is er alleen voor ons om het, namens ons, een beetje te regelen. We hebben mensen nodig die out of the box denken, zonder partijpolitieke belangen, en die mensen heeft de Piratenpartij. Het gaat gewoon om de beste oplossingen voor vraagstukken. Ik ben met de landelijke verkiezingen ook gevraagd om lijstduwer te zijn, dat heb ik gedaan. Vernieuwende bewegingen worden vaak gezien als raar of een beetje gek, en ik dacht, misschien kan ik helpen om de partij meer geloofwaardigheid te geven richting het grote publiek.”

Teun Gautier (Piratenpartij).

Hoe schat u de kansen in dat u verkozen wordt?
“Nou, nul. Daar ben ik ook lijstduwer voor. Het is echt steun voor de partij. Als je vindt dat het niet zo goed gaat – het gaat natuurlijk goed, maar het kan beter – dan is het raar om op dezelfde partijen te blijven stemmen: daar gaat de verandering niet van komen, anders was dat wel gebeurd. Ik doe via twitter een appèl op iedereen om ‘voor verandering’ te stemmen. Dat is natuurlijk een kloteterm, maar feit is dat de meeste partijen helemaal niets veranderen.”

 Waarom zou een student op de Piratenpartij moeten stemmen?
“Daar kan ik twee typen antwoorden opgeven: ‘we willen studentenwoningen bouwen’, of zeggen: als student ben je jong een en belangrijk onderdeel van de gemeenschap. Geloof je dat het goed gaat? Geloof je dat de vernieuwingen vanuit de bestaande partijen gaan komen? Dat kan, maar je kan ook zeggen: we moeten goed nadenken over hoe we het met elkaar organiseren. Stel je voor dat we zeggen: studenten kunnen een coöperatie vormen en samen een gebouw kopen. De gemeente geeft een garantie en regel het maar! Je moet een overheid hebben die ‘het’ niet doet. Dat vind ik een typisch voorbeeld van wat de Piratenpartij zou voorstellen. Maar als je denkt, ik wil dat een ambtenaar dit allemaal regelt, dan moet je misschien iets anders stemmen.”

 

Bram van Ojik (GroenLinks)


Waarom bent u lijstduwer geworden?
“Dat ging heel simpel,  ik ben gevraagd door de lijsttrekker hier in Amsterdam, Rutger Groot-Wassink. Het is natuurlijk een vorm van openlijke steun aan de lijst, de lijsttrekker en het programma. Dat wilde ik graag doen.”

Bram van Ojik (GroenLinks).

U bent al Tweede Kamerlid, dus u gaat geen zitting nemen in de gemeenteraad. Er wordt vaak gezegd dat lijstduwers kiezersbedrog plegen. Hoe staat u daar tegenover?
“Ik zie mijn kansen op een zetel niet zo groot in, maar het is inderdaad zo dat ik niet in de Amsterdamse gemeenteraad ga zitten. Ik heb er wel over nagedacht toen ik gevraagd werd, maar ik dacht: als mensen zien dat ik lijstduwer ben, op plaats 28, dan weten ze wel dat ik niet in de raad wil. Bovendien, mensen die op mij stemmen weten ook dat ik Tweede Kamerlid ben. Tegelijkertijd vind ik het ook wel weer goed om de samenhang tussen landelijke en plaatselijke politiek te benadrukken door op de kieslijst te gaan staan. Ik vind de vraag wel legitiem.”

Waarom moet een student op GroenLinks stemmen?
“Het is voor studenten natuurlijk belangrijk dat er een prettig leefklimaat is. Het is inmiddels zo dat de kamerprijzen totaal absurd zijn geworden. Een overheid zijn die zich meer verantwoordelijk voelt voor de woningmarkt, en minder aan de markt zelf overlaat, daar hebben studenten ook belang bij. GroenLinks is een partij die in verkiezingsprogramma’s veel geld uittrekt voor de verbetering en toegankelijkheid van het onderwijs. De weinige contacturen die sommige studies hebben en beperkte begeleiding voor studenten wanneer het niet goed gaat, komen de kwaliteit niet ten goede. Studenten denken misschien wel: ‘ik hoef helemaal niet zo veel contacturen’, maar het is ook investering in de toekomst van Nederland.”

 

 

 


Tekst en foto’s door Lucas Faijdherbe.