Black Panther is krachtig op bijna elke manier

Black Panther. ©Marvel Studios 2018

De nieuwste superheldenfilm van Marvel heeft een bijna volledige ‘black cast’ en breekt in de Verenigde Staten alle pre-sale records. In Nederland gaat de film pas op 13 februari in première, maar redacteur Frederique Teillers zag al hoe de film vele verwachtingen waarmaakt.

Na het nieuws dat de cast van de eerste film over Marvel-personage Black Panther grotendeels zou bestaan uit zwarte acteurs en actrices, klonken veel fans hoopvol over de ontwikkeling van de representatie van de Afro-Amerikaanse gemeenschap in film. Dit blijkt terecht: Black Panther valt op met sterke personages en een onderliggende politiek geladen sfeer.

Black Panther is in de MCU (Marvel Cinematic Universe) geïntroduceerd in de film Captain America: Civil War (2016). Hij draagt een pak van vibranium, het sterkste metaal wat er is, en is extreem vaardig in vechtkunst en behendigheid. In de film volgen we T’Challa (Chadwick Boseman), oftewel Black Panther, na de dood van zijn vader. Hij moet vechten voor de troon in zijn land Wakanda en ondervindt met moeite wat voor een koning hij wilt zijn.

Het acteerwerk is erg goed, alle personages worden vanaf het begin sterk neergezet en we zien ze ook ontwikkelen. Het verhaal staat vrij op zichzelf en is niet zoals andere Marvel-films erg verbonden met de rest van het Marvel-universum. Het verhaal is vooral gefocust op de backstory van Black Panther, en dient als een voorzet voor de toekomst van het personage.

Wakanda ligt in de MCU in Afrika en lijkt voor de buitenwereld een extreem arm land dat geen hulp wilt van andere landen, maar stiekem is het echte Wakanda verborgen. Het land is heel rijk en ver op het gebied van technologie. Deze kenmerken worden goed in beeld gebracht en is in combinatie met het Afrikaanse landschap heel indrukwekkend. De moderne technologie springt vooral in het eerste deel van de film heel erg naar voren, doordat het een contrast maakt met de felle kleuren en Afrikaanse accessoires.

Vrouwelijke soldaten waaronder Okoye links (Danai Gurira) en Nakiya in het midden (Lupita Nyong’o). ©Marvel Studios 2018

Zo’n rijke en moderne weergave van een Afrikaans land is vrij uniek, en geeft de film al een speciale uitstraling. Maar ook op andere fronten is Black Panther anders dan wat we van Marvel gewend zijn; de humor is niet alom aanwezig en dat had zeker gemogen. Doctor Strange (2016), Guardians of the Galaxy Vol. 2 (2017) en Spiderman: Homecoming (2017) hadden allemaal meer grappen die meer van kwaliteit waren en in een ritme terugkwamen.

Daarnaast is het plot duidelijk verwikkeld in een relevante en politieke kwestie, de rest van de zwarte gemeenschap over de hele wereld heeft namelijk wel te maken met racisme en armoede. De rijken in Wakanda en andere delen van de wereld doen daar bijna niets aan, en die confrontatie komt meerdere malen terug in de film. We zien zowel T’Challa als zijn vijand hier mee omgaan, maar als kijker wordt je gedwongen er ook over na te denken.

In het licht van #BlackLivesMatter en de recente uitspraken van President Trump over Zuid-Afrikaanse landen, vallen de gebeurtenissen in Black Panther op en worden ze relevant. Ook zien we veel sterke vrouwelijke personages, niet alleen in de rol van ‘de vriendin’ of ‘de zus’; maar ook als soldaten. Dit maakt de film vooruitstrevend en passend bij hedendaagse discussies, en daarmee een voorbeeld.

Door een goede balans van moderne en traditionele aspecten heeft Black Panther een echt karakter. In combinatie met de unieke weergave van een serene omgeving vol met dieren en nationale trots heeft Black Panther een eigenheid die op serieuze wijze gewaardeerd kan worden. Die eigenheid in combinatie met het gebrek aan komedie zorgt ervoor dat Black Panther een dissonant in de achttien MCU-films is. Maar hoewel er meer humor in had gemogen, had ik me de film bijna niet beter kunnen voorstellen.