Hier kun je in de zon van kunst genieten

NEMO; Exterieur

Het is weer zomer! Dat betekent volop heerlijke dagen om wat rond te struinen, een biertje te drinken, en onder een boom te liggen. Laat die musea maar even links liggen: vandaag gaan we lekker naar buiten. Met deze route kun je een dagje (kunst)historisch genieten van heerlijk Amsterdam.

  1. NEMO – Renzo Piano

Nee, we gaan echt geen museum in, beloofd is beloofd. We gaan er wel één op. Het Nemo Sciencemuseum is namelijk een waanzinnig gebouw op een nog waanzinnigere plek. De groen koperen reus (ik zie het zelf altijd als een zinkend schip) is in 1997 gebouwd bovenop de IJtunnel. Architect Renzo Piano, befaamd van het Centre Pompidou te Parijs, liet zich inspireren door deze tunnel: hij spiegelde de neergaande tunnel in een schuin-omhoogstekend gebouw.

Door zijn ligging biedt Nemo een prachtig uitzicht op de stad. Daarvoor hoef je alleen maar even de trap op naar het dakterras. Kijk uit over het Scheepvaartmuseum, de Montelbaanstoren, de vele kerken en de grachtenpandjes: Amsterdam ligt aan je voeten!

  1. De Dokwerker – Mari Andriesse
De Dokwerker
De Dokwerker

Op het Jonas Daniël Meijerplein staan we in het hart van de oude Jodenwijk. De Portugese Synagoge torent trots boven je uit. Het is nog altijd een teken van de vroegere invloed en rijkdom van de Joods-Amsterdamse gemeenschap, waar in de Tweede Wereldoorlog een gruwelijk einde aan gemaakt werd. De Dokwerker herinnert ons aan de enige grootschalige protestactie tegen de Duitse bezetter: de Februaristaking. De Dokwerker is in 1952 onthuld. Zijn beeldhouwer is verzetsheld en ras-Amsterdammer Mari Andriesse. Het beeld straalt een grote kracht uit: de arbeider staart vastberaden en verbeten voor zich uit, en neemt ons mee in zijn gevoel.

  1. Nooit Meer Auschwitz – Jan Wolkers
Nooit Meer Auschwitz
Nooit Meer Auschwitz

In deze korte lijst staan al een ander monument voor de Tweede Wereldoorlog, maar toch verdient ook dit monument van Jan Wolkers uit 1977 wat aandacht. Het is namelijk het meest lieflijke, zachte monument voor de Holocaust dat ik ken. Jan Wolkers –  je kent hem als de auteur van Turks Fruit en als de lieve oude man die tijdens Villa Achterwerk beestjes in zijn achtertuin bekeek – heeft het bescheiden gedenkteken perfect op laten gaan in het mooie Wertheimpark. Het monument bestaat voor het grootste gedeelte uit gebroken spiegels die de hemel weerspiegelen. Een droom is kapot, lijkt het haast te zeggen. Tegelijkertijd houdt het iets hoopvols in. Zoals Shaffy zou zeggen: ‘hoog Sammie / kijk omhoog Sammie.’ Nooit Meer Auschwitz troost ons en geeft ons moed.

  1. Café Eik en Linde
Cafe Eik en Linde
Cafe Eik en Linde

Goed, kom even uit die contemplatieve modus. We gaan onze zinnen verzetten. Tijd voor een borrel! In de achttiende eeuw was de Plantage dé uitgaansbuurt van Amsterdam. Zoals nu iedereen massaal in het Vondelpark zit, zo zaten de OA (Original Amsterdammers) onder de bomen van de Plantage Middenlaan. Er liepen venters rond die zoetigheden verkochten, er speelden straatmuzikanten, en overal bevonden zich uitspanningen waar men een koud biertje kon drinken. Café Eik en Linde is het enige etablissement uit die tijd dat nog steeds bestaat. Laat de kans niet aan je voorbij gaan om een biertje te drinken in dit ruim drie eeuwen oude café!

  1. Titaantjes – Hans Bayens
De Titaantjes
De Titaantjes

“Jongens waren we, maar aardige jongens.” Op een bankje in het Oosterpark zitten drie jongens: Bavink, Hoyer en Koekebakker. De personages uit Nescio’s novelle De Titaantjes zijn waarschijnlijk de beroemdste mannen die ooit in het Oosterpark hebben gezeten. Omdat het park veel bekender is om De Schreeuw, het monument voor de vermoorde Theo van Gogh, wil ik toch stellen dat dit het mooiste kunstwerkje is dat daar te vinden is. Het bronzen beeldje van Hans Bayens uit 1971 is een ode aan de Amsterdamse jeugd die hier komt genieten van de zon. Het is een mooi einde voor onze tour. Doe zoals de Titaantjes: zoek een bankje op, steek je neus in de zon en geniet!