Wordt nu iedere zomer een Sportzomer?

Geen Olympische Spelen, geen voetbalkampioenschap, maar toch vliegt het sportnieuws je om de oren. Het lijkt wel of we over alles berichten dat enigszins opvallend is omdat men toch behoefte heeft aan sportnieuwtjes.

Ajax won net niet, Tom Dumoulin won de Giro d’Italia en Verstappen haalde de top vijf van de GP van Monaco. De mannen om mij heen zijn enthousiast, maar toch zap ik de sportnieuwtjes weg. De sportsectie op NU.nl, NOS Sport en de radiostations blèren namelijk van alles over Nederlanders die een overwinning willen behalen of hebben behaald.

Het EK en WK, samen met de sfeer die erbij hoort, vind ik dan wel weer leuk om te zien. Heel Nederland zit met hun biertjes op het randje van hun bank, te kijken naar Duitsers en Koreanen die zo erg uitglijden op het veld dat hun broeken slipjes worden.

Maar tennis? Wielrennen? Dat lijkt van grote nieuwswaarde. De Giro d’Italia klonk mij niet bekend in de oren, maar blijkbaar is het roze shirt van Tom erg belangrijk. Daarbij bericht NOS Sport vrolijk over dat zij een verslaggever hebben die tennisser Novak Djokovic in het Servisch interviewde vorig jaar. Persoonlijk vind ik dat niet echt interessant. Leuk voor de NOS, maar wat kunnen wij als kijkers met die informatie?

Er is niets mis met enthousiasme voor sport: wij Nederlanders zijn er goed in en daarom mag dat dan ook gezegd worden

Voor NU.nl bleek nog iets anders belangrijk te zijn afgelopen week. “Tour de France start in 2019 in Brussel”, stond er dan ook op hun voorpagina. Is dat voorpaginanieuws? Past dat naast het nieuwsbericht over de Eerste Kamer die akkoord gaat met het associatieverdrag over Oekraïne? Dat er wordt geschreven over de Giro D’Italia die net afgelopen is, vind ik nog relevant. Maar een wielrentoernooi dat over twee jaar begint? Kom op zeg.

Wat mij ook duidelijk is geworden, is dat veel nieuwsmedia hun onderzoek niet goed doen of vrouwelijke sporters niet waardig vinden om te noemen. Tom Dumoulin wordt door de Volkskrant, NU.nl, Elsevier en vele anderen ‘de eerste Nederlander die de Giro d’Italia wint’ genoemd. Maar zoals Auke van Eijsden schrijft in het AD, was Marianne Vos de eerste. Waren de redacties zo gretig om het nieuwsbericht en de pushmelding eruit te sturen, dat zij vergeten zijn het even te googlen? Het is wel te vinden namelijk. De Nederlandse Marianne heeft zelfs drie keer de Ronde van Italië gewonnen.

Er is niets mis met enthousiasme voor sport: wij Nederlanders zijn er goed in en daarom mag dat dan ook gezegd worden. Maar naar mijn mening wordt er onnodig veel over sport bericht in een zomer waarin er geen enorme evenementen plaatsvinden. Is er dan wel iets mis met enthousiasme voor sport dat er blijkbaar vraag is naar holle nieuwsberichten erover? Het gekke is dan weer dat er niets voorbijkomt over de vrouwensport, zoals Vos ook zegt in het AD over wielrennen voor vrouwen. In ieder geval vond ik het roze shirt haar veel beter staan.