FeminisMei: het menstruatieverlof

Foto naar aanleding van het boek Men-Struatie door Peter de Vroed. Foto: Men-Struatie

2017 is het jaar van feministen als Beyoncé enerzijds en anti-feministen als Thierry Baudet anderzijds. De maand mei staat bij Red Pers daarom in het teken van feminisme: onze verschillende redactieleden laten zich ieder op hun eigen manier uit over het fel- en veelbesproken thema. Vandaag: Vera Kurpershoek over het menstruatieverlof.

Het menstruatieverlof is een idee van Peter de Vroed – ondernemer én man. Een stap vooruit in de vrouwenemancipatie of wederom een bijdrage aan het ‘zwakke’ imago van de vrouw? Feministen zouden een man als Peter de Vroed niet te snel moeten afschrijven.

Peter de Vroed, wie pleit voor menstruatieverlof. Foto: Joyce van Belkom
Peter de Vroed pleit voor menstruatieverlof. Foto: Joyce van Belkom

In 2014 startte ondernemer Peter de Vroed een onderzoek naar de menstruatiecyclus van 1600 vrouwen en inmiddels houdt hij zich al drie jaar bezig met de menstruatie van de vrouw. De resultaten uit dit onderzoek beschrijft hij in zijn boek Men-struatie, dat hij samen met zijn vriendin Anke Verhagen schreef. Hierin vraagt hij zich tegelijkertijd af waarom vrouwen geen rust nemen tijdens de zwaarste dagen van hun menstruatie, en pleit hij voor het instellen van het menstruatieverlof.

De Vroed is een voorstander van het instellen van het menstruatieverlof, iets waar internationale bedrijven als Nike zich al langer voor inzetten. Eén à twee dagen thuis blijven tijdens de menstruatie zou niet alleen het ziekteverzuim kunnen terugbrengen, maar ook een positief effect hebben op het energieniveau, de creativiteit en de productiviteit van vrouwen. Toch krijgt zijn boek Men-struatie veel negatieve reacties uit de feministische hoek.

Feministische frustratie

Onder hen is Paula Kragten, oprichter van de website Period.nl en schrijfster van het boek Mooi Rood Is Niet Lelijk. Zij stelt dat menstratieklachten hierdoor een rode strik omgebonden krijgen:  “Als je je te beroerd voelt om te werken of naar school te gaan, dan kun je dat wel verlof noemen, maar dan ben je natuurlijk gewoon ziek.” Volgens haar schieten we niets op met het inzetten van het menstruatieverlof en kunnen vrouwen beter naar de huisarts stappen wanneer ze echt last hebben van hun maandelijkse kwalen.

De Vroed zou decennia aan emancipatie tenietdoen door voor het menstruatieverlof te pleiten. Ook zou hij werkgevers nog een extra reden geven om vrouwen niet aan te nemen: het zou een bevestiging zijn van  vrouwen als ‘het zwakkere geslacht’.

De Vroed is de zoveelste man die regels opstelt voor het doen en laten van vrouwen

Menstruatieverlof is volgens columniste Virginia Blackburn “een moderne versie van vrouwen iedere maand ergens afzonderen, zodat ze de mannen niet kunnen besmetten met hun onreinheid,” zo schrijft ze in de Engelse krant Express.  Maar de ergernis van veel vrouwen komt voornamelijk voort uit het gegeven dat de belangstelling pas aanwakkert nu een man het probleem openlijk aankaart.

Cover van het boek Men-Struatie door Peter de Vroed. Foto: Men-Struatie
Cover van het boek Men-Struatie door Peter de Vroed. Foto: Men-Struatie

Gek is het niet dat sommige vrouwen boos reageren op de ‘bemoeienis’ van meneer De Vroed. Hij is de zoveelste man die regels opstelt voor het doen en laten van vrouwen. Het beeld van Trump, omringd door enkel andere witte mannen,  die een abortuswet ondertekent en de abortusdiscussie bij Pauw waar enkel mannen aan tafel zaten staan nog vers in het feministisch geheugen.

Blinde frustratie

Deze frustratie is begrijpelijk, maar het is belangrijk om niet verblind te raken door emotie. Wanneer we deze namelijk even aan de kant schuiven, zien we dat De Vroed wel degelijk een belangrijk onderwerp aankaart waar veel vrouwen problemen van ondervinden.

Het is jammer dat het probleem pas de aandacht krijgt die het verdient nu een man het aankaart, maar dit is geen legitieme reden om De Vroed ‘te verstoten’

Uit zijn onderzoek, zoals beschreven in Men-struatie, blijkt dat negentig procent van de onderzochte vrouwen klachten ervaart tijdens hun menstruatie. Tegelijkertijd wuiven dezelfde vrouwen hun problemen weg door te zeggen dat ‘ze geen watjes zijn’.

Conclusie: vrouwen mogen niet zeuren en mannen mogen zich er absoluut niet mee bemoeien. Gevolg: vrouwen met menstruatiepijn vergelijkbaar met een hartaanval blijven onnodig lijden en het taboe rondom menstruatie blijft bestaan.

Het is jammer dat het probleem pas de aandacht krijgt die het verdient nu een man het aankaart, maar dit is geen legitieme reden om De Vroed ‘te verstoten’. Als het toch een man moet zijn, dan het liefst iemand als De Vroed die vrouwen serieus neemt, naar hen luistert en rekening houdt met hun ervaringen.

Betere bewustwording

Italiaans parlementslid Romina Mura is wel een voorstander van het menstruatieverlof. Foto: PD Sardegna
Italiaans parlementslid Romina Mura is een voorstander van het menstruatieverlof. Foto: PD Sardegna

Dat De Vroed aan ‘onze’ kant staat wordt des te meer duidelijk wanneer je de tijd neemt om de eerste paar hoofdstukken uit zijn boek te lezen. Hierin wordt duidelijk dat hij vooral uit is op een betere bewustwording bij mannen én bij vrouwen van de gevolgen van de menstruatiecyclus.

De hedendaagse man is volstrekt onkundig en onwetend op het gebied van menstruatie, aldus De Vroed. Vrouwen zouden op hun beurt de negatieve gevolgen van hun cyclus kunnen minimaliseren door beter naar hun lichaam te luisteren.

Ik stel voor dat we een man als De Vroed met open armen ontvangen in ons feministisch verbond. Hij doet een poging het eeuwenlange taboe rondom menstruatie te doorbreken en moedigt de vele vrouwen die met klachten lopen aan hun stem te laten horen.

De feminist die stelt dat De Vroed uit ‘de bloedpoes van vrouwen moet blijven’, zoals Hadjar Benmiloud schreef in haar column op het feministisch platform Vileine, staart zich blind op het feit dat hij een man is. Het echte probleem, dat een groot aantal vrouwen maandelijks pijn ervaren, komt hierdoor op de tweede plek op de feministische agenda. En dat lijkt mij als feminist niet het gewenste resultaat.