Hoop doet leven

Ajax-columnist Marten Visser

Pfoe zeg. Een ruime zege, drie debutanten waarvan er twee direct scoren en attractief, aanvallend voetbal. En dat alles met een opstelling die verdacht veel leek op een FIFA-opstelling als je alle basisspelers rust wil gunnen. Ajax-Willem II was van een luxe die we de laatste jaren zelden kenden in de Arena. De patiënt Ajax gaf eindelijk weer eens een teken van leven.

Hoe anders was dat nauwelijks een maand geleden? Destijds leek de patiënt Ajax aan de beademing te liggen. Er werd verloren van hetzelfde Willem II dat, ondanks dat vrijwel dezelfde spelers meededen als afgelopen woensdag, in niets deed denken aan de ploeg die zich als een mak lammetje naar de slachtbank liet leiden.

Zo erg was de vernedering en de pijn van de afgelopen weggegooide jaren, dat bij sommigen na afloop iets knapte. Ajax was ‘zielloos’ en riep geen enkele trots meer op. Zelfs de dood van ‘Ons Aller Ajax’ werd verkondigd op Twitter. Het ergste was dat dit niet eens uitschieters waren. Deze rouwstemming was eerder de norm.

Een paar dagen later volgde misschien wel de grootste (Europese) vernedering van de afgelopen jaren (4-1 tegen Rostov…), wat gezien de ruime selectie aan alternatieven best een prestatie genoemd mag worden. De reacties waren dit keer echter anders. Weinig woede en frustratie, maar juist veel reacties waaruit berusting of zelfs onverschilligheid bleek. Een dodelijke combi voor een voetbalclub, want het toont een gebrek aan interesse van de eigen aanhang.

Juist daarom was afgelopen woensdag zo belangrijk voor club en supporters. Het duel gaf de burger weer wat moed, nam een deel van de opgebouwde frustratie weg en leidde eindelijk weer eens tot vrolijke gezichten. Dat het slechts om een lullig bekerpotje ging is niet van belang. Het belang zat hem puur in de klantenbinding, waarop met de gratis toegang voor alle seizoenkaarthouders slim werd ingespeeld. Een systeem dat naar goed Ajax-gebruik nodeloos moeilijk in elkaar stak, maar toch, het ging om het gebaar.

Een gebaar dat nog eens kracht werd bijgezet dit weekend met een 5-1 veegpartij tegen de Zwolse rode lantaarndragers. Maar de vraag blijft: is dit de nieuwe norm of komt het stroperige voetbal van de laatste weken weer terug? Ik ben echter een optimist, al is dat misschien niet altijd even duidelijk, en geloof dat Peter B. deze stijgende lijn weet vast te houden. Of anders gezegd, dat Bosz de dokter blijkt die Ajax weer een beetje kleur op de wangen brengt. Hoop doet leven, nietwaar?