Always Look on the Bright Side

Dit bericht is oorspronkelijk gepubliceerd bij Maximum Amsterdam
Door onze Ajax-columnist Marten Visser (@martenvisser1)


Nu het EK godzijdank zijn einde nadert en we dat hele interlandvoetbal weer 2 jaar lang mogen negeren, kan de aandacht weer gericht worden op de leukste bijzaak van het leven: Ajax!

Haast ongemerkt is inmiddels de voorbereiding op het nieuwe seizoen begonnen. Of dat in Oostenrijk of Australië is mag Onana uitzoeken. Veel belangrijker is dat de stemming rondom Ajax veranderd is. Er is hoop en optimisme te bespeuren onder Ajacieden. Heel voorzichtig weliswaar, maar hoe dan ook een welkome afwisseling voor het overheersende cynisme van de afgelopen jaren. Een gevoel dat zo sterk was geworden dat niemand van Ajax meer iets goeds leek te kunnen doen. Zodra Ajax wel iets goed deed lag dat dan ook aan een ander of een andere club die faalde.

‘Er is hoop en optimisme te bespeuren onder Ajacieden’

Ajax dat de titel op de laatste speeldag vergooide? Volkomen logisch, de koppositie was bereikt door een portie dom geluk en door PSV dat vergat te winnen. De 82 punten, de eenvoudige zege in Eindhoven en de ijzersterke verdediging, ondanks twee blessures, werden dan voor het gemak even vergeten. Ajax dat iets goed deed was immers onmogelijk.

Dat verschrikkelijke cynische gedachtegoed lijkt nu eindelijk op zijn retour. Als Peter Bosz, de nieuwe trainer, nu zegt dat hij de schaal naar Amsterdam wil brengen wordt er niet de spot met hem gedreven, maar wordt er geluisterd. Als hij zegt dat hij attractiever wil gaan spelen is er geen hoongelach, maar oprecht geloof dat spel beter en leuker kan.

Dezelfde omslag is merkbaar bij de transfers. Zelfs over dat gedeelte van Ajax waar cynisme de laatste jaren het meest terecht was, lijken Ajacieden heel voorzichtig optimistisch over te zijn. Nota bene met dank aan het Orakel van Epe, Marc Overmars. De verkoop van overbodige spelers als Fischer, Andersen en Van der Hoorn voor zo’n 9 miljoen doet zelfs de grootste pessimisten onder de Ajacieden geloven dat Overmars weet wat hij aan het doen is.

Zelfs het aankoopbeleid lijkt deze zomer gebaseerd op daadwerkelijke scouting in plaats van de Studio Sport-scouting (Viergever, Duarte) en het halen van de afdankertjes van Overmars’ oude clubs (Cuenca, Sanogo), waarop het transferbeleid de laatste jaren gebaseerd leek. Daarvoor een welgemeend: Bravo, Marc! Je had er alleen best drie jaar eerder mee mogen beginnen. Dan waren de traumatische beelden van Niki Zimling in een Ajax-shirt mij tenminste bespaard gebleven.

‘Een nieuw liedje waarin weer
Amsterdamse bluf doorklinkt is al genoeg’

Het is te hopen dat het optimisme ook de tribunes, de bakermat van het cynische gekanker over Ajax, bereikt. Die ruimte is er namelijk wel na het vertrek van Vak410 als groepering. Het gebaar hoeft niet eens groot te zijn. Een spandoek met een gevatte tekst, bij voorkeur met enige zelfspot, of een nieuw liedje waarin weer Amsterdamse bluf doorklinkt is al genoeg. Zolang het maar bijdraagt aan een iets vrolijkere sfeer rondom Ajax. Dat cynisme heeft Ajax namelijk helemaal niet nodig, daarvoor is Feyenoord al in het leven geroepen.