Maatregel tegen Engeland

Thijs Booden

Dit bericht is oorspronkelijk gepubliceerd bij Maximum Amsterdam

 

Dit is het debuut van onze nieuwe columnist Thijs Booden.

Grote nieuwsmedia zijn er niet vies van om het kijkende, lezende en luisterende publiek toe te spreken als kleine kinderen die niet kunnen spellen en rekenen. De NOS doet het in het Achtuurjournaal al jaren. Daar staat dan een presentator die ons nog net niet vertelt dat de aardappeltjes wel lang genoeg moeten koken, omdat ze anders te hard zijn om te eten. Of dat we niet zoals Bouterse moeten doen alsof mensenrechten niet bestaan, omdat we dan gezeur krijgen.

De BBC heeft met de Brexit­-uitslag dit hele proces naar een nieuwe hoogte (diepte is wellicht een beter woord voor dit soort situaties) getild. Op de website van de Engelse publieke omroep stond een artikel met allemaal vragen die mensen hadden ingestuurd over het vertrek van het land uit de Europese Unie. Logische vragen als ‘Wat zal de impact zijn op de huizenprijzen?’ en Zal Engeland in de toekomst nog kans hebben om alsnog toe te treden tot de EU?’ werden met een quasiwetenschappelijke uitleg beantwoord.

‘Het is als vragen aan iemand die op zijn sterfbed ligt of er zondag nog wel gezellig gebarbecued kan worden.’

Daartussen stond ook de volgende vraag: ‘Mogen we nog meedoen aan het Eurovisie Songfestival?’. De BBC heeft vervolgens contact opgenomen met niemand minder dan Alasdair Rendall, president van de Britse Eurovisie fanclub. Ja, dat mocht nog wel, zei hij, want ze zijn nog lid van de European Broadcasting Union. Ik schrok toen ik dit las. Het is als vragen aan iemand die op zijn sterfbed ligt of er zondag nog wel gezellig gebarbecued kan worden. Ik vind het ongelooflijk dat hier aandacht aan wordt besteed.

Ik zou me als Engelsman eerder afvragen of mijn overgrootmoeder nog wel de zorg krijgt die ze nodig heeft. Niet zozeer omdat ze het verdient, maar meer omdat ik als de dood ben haar te moeten onderhouden. Hoewel alles schoonvegen met je neus tussen haar billen best prettig klinkt in vergelijking met een avondje Songfestival.

‘Die Engelsen mogen simpelweg niet meer mee doen aan het Eurovisie Songfestival. Dat zal ze leren.’

Ik ben voor een tweede referendum over Engeland en haar toekomst in de Europese Unie. Maar ditmaal met harde, van tevoren duidelijk gemaakte gevolgen voor Engeland. Niet het handelsverkeer blokkeren, niet migratie verbieden, niets van dat alles. Die Engelsen mogen simpelweg niet meer mee doen aan het Eurovisie Songfestival. Dat zal ze leren.

Mensen die voor de Brexit waren, zijn tegen Europa als samenwerkingsverband op grond van handel en grenzen. Mensen die voor de Brexit waren, zijn tegen de vrede die in Europa is ontstaan sinds de start van de Europese Unie. De oorlogsvrije jaren waarin ze leven zijn hen kennelijk niets waard. Dan kunnen wij, als Europa zijnde, terug slaan. Weg met het Songfestival. Weg met het plezier dat ze kunnen beleven aan groteske Europese entertainmentprogramma’s. Het Eurovisie Songfestival is immers het jaarlijkse evenement waar heel Europa samenkomt in een warm bad van liefde en plezier. Authentiek, zonder politieke spelletjes en uitstekende zangers en zangeressen die harten doen breken met hun revolutionaire muziek.

De uitslag over de Europese Unie zal dan opeens totaal anders zijn in Engeland. Eigenlijk wou ik ze ook de toegang tot het EK voetbal verbieden. Maar zoals we gezien hebben, kunnen ze dat prima zonder hulp van Europa.