Toen Ryan Gravenberch afgelopen maand Clarence Seedorf afloste als jongst debuterende Ajacied aller tijden, schaarde hij zich in een rijtje talentvolle voetballers: Timothy Fosuh Mensah, Adam Maher en Kenny Tete. Spelers die werden uitgeroepen tot dé hoop van de vaderlandse voetbalnatie. Opmerkelijk is dat allen een deel van hun opleiding genoten bij de Amsterdamse amateurclub Zeeburgia. Wat is het geheim van deze club?

Columnist Eva Hofman gebruikt de juiste terminologie voor het vrouwelijk geslachtsorgaan. Dat stuit meer dan eens op onbegrip. “Toen ik onlangs in het Stedelijk Museum opmerkte dat een collectie mosselvormige tekeningen wel erg op vulva’s leek, proestte mijn vriendin het uit.”

Vorige week begon de week tegen Eenzaamheid. Op vrijdag overleed Koos Alberts. Toeval? Ik denk het niet. Koos is die volkszanger van: “Hoe zit ‘t met jou, waar ben je gebleven?” en “Ik verscheurde je foto, heb je brieven verbrand. In m’n hart moet ik huilen, maar ik doe nonchalant.” Klinkt redelijk eenzaam. Online ging ik op zoek naar het offline-leven van Koos. Twee jaar geleden werd hij geïnterviewd in het programma De Kist – over de dood en gemis.

Studeren is duur; veel studenten moeten daarom aan een lening bij de overheid geloven. Het kan daarom zo zijn dat aan het eind van je studie je een grote schuld boven je hoofd hebt hangen. Maar niet iedereen leent voor alleen de studie en het studentenleven, sommige studenten steken het geld op andere, meer creatieve manieren in hun toekomst. Redacteur Frederique Teillers sprak er drie.

Duizend euro korting op het collegegeld in het eerste studiejaar zou meer studenten moeten trekken, zo beoogt het huidige kabinet. Sinds de afschaffing van de basisbeurs in 2015 steken studenten zich gierend in de schulden, waardoor potentiële doorstromers afzien van een vervolgstudie. Is het hebben van een studieschuld van alle tijden of wordt studeren (weer) voor de elite?